Snipper #16: De kracht der verbeelding
Na het opwarmertje van gisteren kreeg ik de smaak te pakken voor het vertalen van het vijfde hoofdstuk van De eeuwige mens. Het hiernavolgende, wat langere fragment kun je goed als het hart van dit deel, zo niet van het hele boek zien. Chesterton bekritiseert hier de objectieve, wetenschappelijke manier van spreken over religie, kunst en mythologie, die in zijn tijd sterk opkwam en ook in onze tijd nog gemeengoed is. Alle psychologische, antropologische en historische categorieën doen de fantasierijke werkelijkheid geweld aan. De mythen van de mens laten zich slechts van binnenuit en met kinderlijke verbeelding begrijpen…
Snipper #15: De kikker die de zee opslokte
Oude mythen zijn vaak vreemd, ongepolijst en onbeholpen. Je moet je moderne esthetische en wetenschappelijke bril afzetten om ze op waarde te schatten, zo betoogt G.K. Chesterton in het onderstaande fragment uit De eeuwige mens (direct aansluitend op dit fragment).
(Meer…)
Herinneringen aan de zon
Toen onze oudste geboren werd, inmiddels al weer ruim drieënhalf jaar geleden, begonnen wij meteen met hem voorlezen. Letterlijk op dag één begonnen wij in de Kronieken van Narnia van C.S. Lewis, in deel één, Het neefje van de tovenaar. Mijn zoon begreep er destijds nog wel niets van, maar dat maakte niets uit. Het was zo’n fijn avondritueel, en hij genoot er zichtbaar van. Liggend in mijn armen luisterde hij gebiologeerd naar mijn stem, keek naar mijn lippen. En wij, zijn ouders, genoten van het mooie rustige moment met z’n drieën en natuurlijk van die prachtige Narnia-boeken.
Een burtoniaanse Alice
Slecht nieuws, Tim Burton heeft Alice in Wonderland verfilmd. Op 11 maart 2010 komt de film in Nederland uit, weet de International Movie Database te melden. Wat een ellende…
De toekomst van de traditie
Hieronder, in licht verkorte en bewerkte vorm, de lezing die ik gisterenavond heb gegeven in de schitterende neo-gotische Sint-Willibrordkerk in Utrecht. Ik vond het een geslaagde avond, vooral vanwege de leuke ontmoetingen na afloop van mijn lezing met enkele mensen die ook op dit blog meelezen en -praten. Overigens zullen zij en andere lezers enkele thema’s herkennen, want ze zijn ook op dit blog al eerder aan de orde gekomen. Ik zal ook wat linkjes toevoegen.
De vreugde van sprookjes
Een tijdje terug deed ik op dit blog mijn beklag over de fantasieloosheid van veel scheppende kunstenaars in het fantasy-genre. Nu heb ik dat stukje destijds expres een beetje polemisch aangezet (met name door J.R.R. Tolkien, de vader van het moderne genre, voor een fantasieloze postzegelverzamelaar uit te maken). En wel in de hoop dat er een scherpe en zinnige tegenreactie kwam van mensen die dit genre wilden verdedigen – nou ja, die kwam dus, lees de reacties er maar op na, die zijn eigenlijk interessanter dan het stuk zelf. Afijn, ik moest weer aan deze discussie denken toen ik het werk van de Amerikaanse kunstenaar Cory Codbey ontdekte.
De fantasieloosheid van fantasy
Vandaag deelde ik een treincoupé met een groep tienerjongens die geanimeerd aan het discussiëren waren over het nut en het gevaar van 4-4 creatures. Dat is afhankelijk van hoeveel levens je hebt, luidde de communis opinio onder deze pubers.
Agnostische tovenaarssprookjes
Op de rozige, stille namiddag van Tweede Kerstdag – ofwel het feest van de H. Stefanus, patroonheilige tegen hoofdpijn – heb ik mijn hoofdpijn verdreven door in één adem een prachtig boek (een kerstcadeautje, ja) uit te lezen: The Tales of Beedle the Bard van J.K. Rowling. Klassieke sprookjes zijn het, met een stevige spirituele boodschap voor wie daar oren naar heeft.
De overwaardering van vormgevers
Van Gorilla tot Kabouter Plop: grafisch vormgevers rukken op. Lieve Heer, red ons en onze kinderen van de inspiratieloosheid!
