Debat in New York, 1931

Geen idee of dit een ‘canonieke’ Chesterton-quote is, maar ik vond ‘em wel grappig:

‘Agnostic’ is the Greek word for the Latin word for ‘ignorant’.

Hoe dan ook, een interessante (gedramatiseerde) discussie, ook in het licht van mijn vertaling op dit blog van De eeuwige mens. Overigens, het stukje dat over evolutie versus schepping gaat vind ik niet erg sterk; het eenzijdige ‘design’-argument doet niet echt recht aan de veel fijnzinnigere opvattingen van Chesterton op dat vlak. Maar goed.

Wie fijnzinnigheid in precies die discussie zoekt, kan ik nog wel een ander debat aanraden — niet in New York anno 1931, maar in Nijmegen anno 2009: op 16 december vindt daar het symposium God en Darwin plaats, met onder meer Palmyre Oomen en Taede Smedes. Op het weblog van die laatste vind je alle info.

Augustinus

Het moeten imposante gebeurtenissen zijn geweest, de preken van Augustinus. Een preek was nog niet, zoals nu vaak helaas het geval is, een verplicht nummertje na het evangelie waarbij iedereen zit te knikkebollen. Preken hadden nog meer het karakter van een openbare rede, waarbij mensen hun bijval of afkeuring met gejoel lieten blijken. De tijden waren roerig, de kerk had te lijden onder immense twisten van binnenuit en van buitenaf. En daar was die begaafde redenaar, Aurelius Augustinus, een vurige bekeerling, nu de bisschop van Hippo, die de loop van de kerkgeschiedenis definitief zou beslissen. De mensen kwamen van heinde en verre bijeen om hem te horen spreken. De grootsheid die hem tot op de dag van vandaag zo’n essentiële figuur in het christendom maakt, moet daar in de broeierige hitte van Noord-Afrika al zichtbaar zijn geweest.

Ik moet eerlijk zeggen dat het bovenstaande filmpje (het eerste van een reeks van vier, hier is de gehele playlist te zien) maar weinig van die grootse gloed laat zien — de retorisch zo begaafde kerkvader lijkt hier eerder een born-again christian met een spraakgebrek. Desalniettemin is het de moeite van het bekijken waard, vandaag op de feestdag van de H. Augustinus.

Microfoon

Liturgie is een heilig spel dat alle zintuigen aanspreekt en alleen al daarom een grote subtiliteit vereist. Dat maakt het gebruik van een microfoon in de kerk ook zo’n heikele zaak. Enerzijds is een microfoon nodig om als priester of lector verstaanbaar te blijven, anderzijds doet deze mechanische geluidsuitvergroter ook veel van de nuances van het stemgebruik teniet. Toch altijd een beetje jammer als een lector net iets te dicht bij de microfoon de lezingen staat op te dreunen, met alle gekraak en gepiep van dien. Afijn, collega-bloggers Tom Zwitser en Erik van Goor hebben eens een zeer interessant essay geschreven over de ‘heilige microfoon’, waarin zij heel wat kromme liturgische spijkers recht op de kop slaan.

Maar er is nog een reden waarom een microfoon en liturgie soms niet zo goed samen gaan. Dit hilarische filmpje spreekt boekdelen…

Een Lewis-liedje

Nu we toch in de C.S. Lewis-stemming zijn, kan ik gelijk wel even het volgende liedje delen. Ik kende deze Nieuw-Zeelandse singer-songwriter Brooke Fraser niet — ze schijnt uit de gospelwereld te komen, en daar ben ik niet zo in thuis. Maar heel toevallig ontdekte ik het onderstaande liedje met de opmerkelijke titel C.S. Lewis Song. Ik las ergens dat zij het geschreven nadat zij het prachtige boek Mere Christianity had gelezen. Klasse. En het liedje is ook gewoon mooi, vind ik. Oordeel zelf:

Yardsale

Lijkt me best schrikken; sta je je spulletjes in de tuin te verkopen, komt er één of andere vreemde vogel in een jurk en met een lange baard langs die jou voor de camera ‘Ave Maria!’ wil laten zeggen. Maar het levert wel prachtige televisie op. Deze goedmoedige pater David Houseal is postulant bij de franciscanen in Maine, New York, en als ik het goed begrepen heb is dit het eerste filmpje dat hij maakt voor AirMaria.com. De jonge Brianna slaat zich van onder haar net iets te lange pony moedig door het interview heen.

Wat een hartverwarmend gestuntel. De yardsale zelf, de oprechte liefdadigheid, het interview, het filmpje, alles… In deze tijd van dolgedraaide professionaliteit is amateurisme een talent om te koesteren. Amateurisme zal de wereld redden.

Ontroerende naïviteit

Wat een mooi verhaal. Een jochie van veertien met een bandrecorder sluipt het hotel binnen waar John Lennon op dat moment verblijft. Hij slaagt er zowaar in de Beatles-zanger te interviewen. Wat je hoort is de originele bandopname. De mild-ironische animaties illustreren de ontroerende naïviteit van het gesprek op prachtige wijze. En niet alleen de naïviteit van dat veertienjarige joch met een bandrecorder.

Gedenk de levenden

Vandaag gedenken we ongelooflijk veel doden, paradoxaal genoeg vaak via de verhalen van hen die op ongelooflijke wijze bleven leven. In de Volkskrant van vandaag is het boeiende waargebeurde verhaal te lezen van Ab Roos, een joodse man die er niet alleen in slaagde met zijn hele gezin vrijgelaten te worden uit het kamp Westerbork, maar vervolgens ook nog eens burgemeester werd van Amerongen en vanuit die positie het verzet steunde. Over de vrijlating uit Westerbork zegt de zoon van de in 1980 overleden Ab Roos:

Engelenvleugels

Steevast wanneer een engel zich in de Bijbel aan een mens openbaart, zegt die engel: “Wees niet bang!” Blijkbaar kloppen onze mierzoete verbeeldingen van engelen dus niet, blijkbaar jagen ze ons angst aan met hun verschijning. Waarom? Wat hebben wij te vrezen van deze boodschappers van God? Maken zij wellicht een einde aan onze veilige illusies van beheersbaarheid en voorspelbaarheid? Maken zij een oude onrust in ons wakker, een verlangen waarvan we dachten dat het sliep, of gestorven was, of zich anderszins koest hield? Hoe overzichtelijk onze wereld ook lijkt, er is iets van een andere wereld, dat ons steeds ontsnapt.

De marketing van het katholicisme

Veel positiefs lees je vandaag de dag niet over de katholieke kerk – logisch hoor, een ‘visser naar mensen’ is haast per definitie geen visser naar complimenten. Maar wat mij opvalt is dat áls er iets positiefs wordt geschreven over het katholicisme, dat de laatste tijd vaak geformuleerd wordt in marketingjargon. Een duidelijk voorbeeld is het boek van Charles Schwietert, De marketing van God. Maar eerder had trendorakel Adjiedj Bakas ook al geschreven dat het katholicisme een enorme economische groeipotentie had, omdat de katholieke reli-kitsch wel goed zou aanslaan bij homo’s. Moest de kerk dus alleen even haar standpunten over homoseksualiteit wat bijschaven. Een kleinigheidje.

De maartse leeuw

“If march comes in like a lion”, luidt een gezegde in de Engelstalige wereld, “then it’ll go out like a lamb.” Een onstuimig begin van maart betekent een zacht einde. Deze ingesneeuwde Amerikaanse franciscanen, die hun YouTube-kanaal normaliter vooral gebruiken voor vrij ernstige preken, maken er een luchtig grapje van: “As March comes in like a lion the Franciscans at our Lady of Guadalupe Friary go out like lambs to make way before morning Mass.”