Over jou hoef ik je natuurlijk niets te vertellen. Jij kent jezelf het beste. Maar ik weet toch dit over jou: dat jij de werkelijke raison d’être bent van dit weblog. Of je hier nu regelmatig komt of incidenteel, door de een of andere zoekterm of onnavolgbare keten van klikken, deze bedenkingen en bedenksels zijn ten diepste jouw bezit. Anders had ik wel een dagboek gekocht, zo’n papieren, met een slotje. Wellicht vind je op dit weblog dingen die jou interesseren — ik heb al een aardige verzameling artikeltjes, al zeg ik het zelf.
Voel je ook vrij om te reageren op wat je hier leest. Graag zelfs, anders is het maar zo’n monotone monoloog, dit weblog. Spui je bedenkingen, aanvullingen, terzijdes. Ik lees ze met interesse en plezier.
Mocht iets dat je hier leest jou beledigen of boos maken, weet dan dat het nooit mijn bedoeling was je te schofferen. Kritieken en opinies zijn niet meer of minder dan dat; vat het dus alsjeblieft niet te persoonlijk op. Ik ben overigens ook erg gevoelig voor goede tegenargumenten. Echter niet voor scheldpartijen of persoonlijke sneren. Ik zal je reacties niet snel wijzigen of verwijderen, maar doe mij en jezelf gewoon een lol en hou het beschaafd.
Ach wat, ik vermoed dat ik het jou niet uit hoef te leggen. Ik wens je veel leesplezier en hoop van je te horen. Wees welkom!
Geloven is niets anders dan gelieven of wel liefhebben. Al het andere is politiek. Hebben wij ons recht op de vrijheid lief om iets wel of niet te geloven, wel of niet te vertrouwen? Misschien nog wel, maar dat recht hebben wij niet meer.
Omdat ik voor mijn website ziekvanzorg.nl een column aan het schrijven ben, zocht ik naar een passende afbeelding. Die van die bus en die tank past daar perfect bij. Mag ik die gebruiken voor mijn column van 30 mei a.s.?
Volgens mij is het heel zinvol als de katholiekekerk onvervrongen haar mening kan laten horen in een hedendaags debad. Voor mij persoonlijk is het een moederkerk met haar beleidenis, met haar mening die daarop en op haar talloze ondervindingen is gefundeerd.