Ik moest vandaag plots denken aan een hilarisch nieuwsbericht, dat ik al weer jaren geleden las, toen het internettijdperk nog wat jonger was. De details van het bericht herinner ik me niet meer, maar het kwam hier op neer. De politie had een inval gedaan bij iemand die iets deed met computers wat niet mocht (kinderporno, internetfraude, altijd zoiets). Het bewijsmateriaal werd uiteraard in beslag genomen voor verder onderzoek. Maar wat hadden de dienders gedaan? Ze hadden slechts de beeldschermen van de computers meegenomen, niet de computers met harde schijven zelf. Je kunt dit als naïef digibetisme afdoen, maar in feite maakten deze agenten een vergissing die al te menselijk is. Een meerderheid van de Zwitserse bevolking beging gisteren exact dezelfde vergissing.
Waar gaat het Zwitserse verbod op minaretten namelijk over? Over het beeld van de islam, de wijze waarop de islam zich zichtbaar manifesteert. In de Zwitserse grondwet kan nu de regel komen te staan dat moslims geen torentjes meer op hun moskee mogen bouwen. Kan het kneuteriger, kan het betuttelender? En het wachten is natuurlijk op het moment dat de een of andere slimmerd met een beroep op het gelijkheidsprincipe ook pleit voor een verbod op kerktorens.
Maar nog los daarvan: de minaret is het beeldscherm van de islam, niet de harde schijf. Het uithangbord, niet de winkel. Ik ben er van overtuigd dat wij als Westerse samenlevingen kritisch mogen en moeten kijken naar wat er precies allemaal op de harde schijf van de islam staat, maar het is natuurlijk onzinnig, lomp en naïef om in de tussentijd het beeldscherm in beslag te nemen. We ruilen dan de facto een zichtbare islam in tegen een onzichtbare islam — ik weet niet of ik dat zo wenselijk vind.
Leuke vergelijking!
Is deze Zwitserse ‘vergissing’ ook al te menselijk?
Sterke vergelijking. Je slotzin doet mij dan weer denken aan het klassieke Nederlandse gedoogbeleid: beter de neonlichten van de koffieshops in elke stad, dan dat het hele zootje ondergronds gaat.
@ Marieke: ja, dat lijkt me wel, de al te menselijke vergissing ‘als ik het niet zie bestaat het niet’.
@ Beautiful Blues: ik snap dat het daar aan doet denken, maar het is toch niet helemaal hetzelfde, denk ik. Ik ben geen voorstander van gedoogbeleid (hoewel ik gedoogbeleid op zich wel bereid ben te gedogen
). Maar ik zie moslim zijn, hoeveel kritiek ik ook op de islam kan hebben, niet als iets crimineels, dat je kunt aanpakken of door de vingers kunt zien. Wat ik geloof ik bedoel te zeggen is: als je een godsdienst van haar ‘uiterlijkheden’ berooft, van haar zichtbare en tastbare aanwezigheid, er een interne dynamiek zal ontstaan die niet fraai zal zijn… Verplicht een mens een zak over zijn kop te dragen en hij gaat vanzelf geloven dat hij lelijk is, of nee: hij wordt ook lelijk. Wacht, misschien is ook die vergelijking ongelukkig. Hmm, ik denk er nog even over na. Maar misschien voel je waar ik ongeveer heen wil.
@ Anton. Ik weet niet of ik het helemaal eens ben met je laatste reactie. Het kan ook zijn dat ik ze niet begrijp. Neem bijvoorbeeld een land zoals Noord-Korea, waar de kerk voor 100% ondergronds georganiseerd is. Is daar een interne dynamiek die niet fraai is?
Ik ben het wel eens met je artikel in die zin dat ik vind dat het verbieden van minaretten een belachelijke maatregel is. Waarom ik dat vind, daar moet ik nog eens goed over nadenken.
Ik weet ook niet of ik het met mezelf eens ben, ik ging ook twijfelen toen ik het schreef… want inderdaad, op genoeg plekken zijn christelijke kerken noodgedwongen ondergronds gegaan, en daar zie je ook moed en creativiteit enzoverder. Maar misschien kan dat ook alleen in verbondenheid met een kerk elders op de wereld die wel in het volle daglicht staat… Wanneer die concrete binding niet zou bestaan, is het risico van verval tot een soort sektarisch extremisme denk ik wel groter. Zoals je merkt, ik vind het moeilijke materie, ben er niet helemaal uit.
Vandaag kwam er een milieuactivist bij mij aan de deur. Met een handtekeningenlijst tegen schoorstenen…
Haha, kijk, daar heb je het al!
[...] voor een minarettenverbod en ben ik ertegen. Eén van de redenen is al genoemd door Anton de Wit: we nemen het ‘beeldscherm’ van de islam in beslag, maar laten de harde schijf staan. Wat ik nog belangrijker vind is dat het christendom zoals wij dat in Nederland hebben een [...]