Zorgt ervoor dat uw geest niet afgestompt raakt
door een roes van dronkenschap en de zorgen van het leven
(Lc. 21:34)
Onze zoon is vrijdag vier geworden. Morgen is zijn eerste schooldag. Op de avond van zijn verjaardag hebben mijn vrouw en ik stilzwijgend het glas geheven. De wijn moest een omweg maken, langs de brok in de keel. Ik werd er wat door overvallen — ik had dat gevoel dat alles zo snel gaat en dat het grote loslaten begonnen is, pas over een jaar of veertien verwacht. Nooit eerder had ik het besef dat hij al zo groot is en het besef dat hij nog maar zo klein is op precies hetzelfde moment gevoeld. Wij hebben hem een rugtasje gegeven met zijn naam erop en een door mijn vrouw zelf geschilderde draak (want hij houdt van ridders en draken), plus een broodtrommeltje en een drinkbeker. De rugtas heeft het grootste deel van het weekend in een hoek gelegen. Hij had het te druk met spelen en snoepen om zich zorgen te maken over juffen of lessen of draken.
Gefeliciteerd, ik heb gehoord dat je dat in Nederland ook tegen de ouders van de jarige mag zeggen.
Ik wens je zoon veel succes op zijn eerste schooldag, en jullie met het minieme maar ongetwijfeld moeilijke loslatingsmoment.
Proficiat! Ik heb een nichtje van vier … kindjes van vier zijn leuk!
Dankjewel, allen. En ja, in Nederland feliciteert iedereen elkaar doorgaans met iedereen. “Gefeliciteerd met je zoon.” “Bedankt. Jij ook gefeliciteerd met je achterneefje.”
Raar volkje.