(Half-)bloedserieus

Kijk eens naar deze trailer. Kippenvel krijg ik ervan. Ik ben vast aan het aftellen tot Harry Potter and the Half-Blood Prince in de bioscoop zal verschijnen. Hoewel ik de boeken uiteraard beter vind, kijk ik toch altijd heel welwillend naar de filmversies van wat ik zie als de beste hedendaagse christelijke allegorie. Ik zal je alvast verklappen wat mijn oordeel over de film zal bepalen. Ik zal er vooral op letten in hoeverre de filmmakers recht doen aan de volgende drie essentialia:

1. Narratieve rust
De eerste helft van de reeks kun je nog prima als losse avonturenboeken lezen, de tweede helft van de reeks niet meer. The Half-Blood Prince is cruciaal om het ‘grotere verhaal’ van de reeks te begrijpen. Dat geeft het boek ook een tamelijk uitzonderlijke positie binnen de reeks: de belangrijkste lijn van het verhaal speelt zich niet in het heden af, maar in het verleden. Zoals Dumbledore Harry aan de hand meevoert in de wereld van zijn eigen herinneringen, zo neemt Rowling ons als lezers in alle rust mee om iets van de grotere context van de Potter-sage te tonen. Het boek is daarom ook opvallend traag (hoewel de ontknoping weldegelijk erg spannend is, op de grand finale in Deathly Hallows na misschien wel de spannendste scène in de reeks).

Die traagheid vormt mijns inziens de kracht van dit deel. Ik hoop dus dat de film daar iets van heeft kunnen behouden. Met het dikker worden van de Potter-boeken, kregen de filmmakers logischerwijs het probleem dat het niet meer allemaal in een film te proppen was. Vooral de vijfde film heeft daar erg onder te lijden gehad; The Order of the Phoenix mist in mijn optiek net iets té veel van de diepte en rijkdom van het boek. Het oogt te veel als een slordige samenvatting van de hoogtepunten uit het boek. Ik hoop dat de filmmakers dit keer de durf hebben om de tijd en de rust te nemen om het zo wezenlijke narratieve element van het boek tot zijn recht te laten komen. Dan maar wat minder actie en special effects.

2. Verdieping van de karakters
Dit hangt natuurlijk samen met het vorige punt. De verhalen die in dit deel verteld worden geven diepte aan het grotere verhaal an sich, maar ook aan enkele individuele karakters. In de vorige verfilmingen is Severus Snape wat op de achtergrond gebleven (helaas, want Alan Rickman is briljant in deze rol!). In deze film kan dat echt niet, Snape is de centrale figuur van dit deel — ruim baan voor Rickman dus, hoop ik. En voor Rupert Grint als Ron Weasley, die totnogtoe vooral comic sidekick bleef, maar die in dit deel een groei doormaakt die wezenlijk zal zijn in het volgende deel. Verder lijkt het me belangrijk dat met name de personages van Draco Malfoy, Albus Dumbledore (sinds de 3e film vrij waardeloos vertolkt door Michael Gambon) en Voldemort wat meer reliëf krijgen.

3. Serieuze toon
Iets wat de filmmakers vooralsnog wel goed begrepen hebben is dat de delen steeds ernstiger worden. Het definitieve omslagmoment ligt volgens mij precies halverwege de reeks: middenin deel 4 (The Goblet of Fire), wanneer Voldemort opnieuw een lichaam krijgt. Vanaf dat moment beginnen er (letterlijk) doden te vallen en is de reeks definitief geen braaf kinderverhaaltje meer. In Order of the Phoenix verliest de totdantoe nog tamelijk kolderieke tovenaarswereld zijn onschuld. En in Half-Blood Prince wordt onomwonden duidelijk gemaakt dat het kwaad waarover de serie spreekt geen ver-van-mijn-bedshow is, maar iets dat óók in onze eigen wereld relevant is. De terreur van Voldemort doet zijn intrede in de Dreuzelwereld.

In de trailer is te zien dat dit ook in de film gebeurt — in de openingsscène laten death eaters een brug in Londen instorten. Dus over dit punt maak ik me de minste zorgen. Hooguit bestaat een risico dat er wat al te veel nadruk wordt gelegd op de romantische ontwikkelingen, die in de boeken altijd een tamelijk ondergeschikte rol hebben. Natuurlijk kan niet de hele film bloedserieus zijn, maar iets van de ernstige relevantie voor ons eigen leven zou de film wel in beeld moeten brengen.

Afijn, dit zijn maar wat punten die mijn meningsvorming waarschijnlijk zullen bepalen. Maar denk niet dat ik met een checklist in de bioscoop ga zitten. Nogmaals, ik zal de film nogmaals welwillend bekijken. De trailer en andere flarden die ik heb opgevangen stemmen me alvast hoopvol. We gaan het zien.